Vreemde dingen

Het valt me op dat mijn 'kop' is veranderd. Dat wil zeggen: de kop van het sjabloon van mijn blog! Mijn drijvende ophelia is kleiner geworden, er is ruimte van haar afgeknabbeld. Ik heb er niks mee gedaan. Hoe zou het komen? Scherminstellingen? Bezuinigingen bij blogspot?

Ding#10 Del.icio.us

Bijna 10 jaar geleden, toen ik net met internet en e-mail in aanraking kwam (web 1.0!) tipte mijn oude geschiedenisleraar me over del.icio.us: een heel handig middel om je favoriete websites altijd bij de hand te hebben. Kun je nagaan hoe lang het al bestaat! Ik heb er nóóit op gekeken, maar vorige week heb ik er eens rondgestruind. Eerst het vermakelijke instructiefilmpje 'in plain english' bekeken. Het principe is niet moeilijk en het toevoegen van websites ging ook eenvoudig. Zelfs nieuwe sites ontdekt met het social bookmarking-principe. De eerder geuitte kritiek over de lay-out en rommeligheid deel ik wel. En ik blijf 'ouderwets': ik heb geen behoefte om een account aan te maken. Het is me nooit overkomen dat ik een website die ik nodig had, niet snel kon vinden. De meeste url's zijn eenvoudig en weet ik wel uit m'n hoofd en met google zoeken zit je er ook zo. Bovenal: 'del.icio.us' met al die puntje ertussen, dàt kan ik juist niet onthouden!

Toepassing voor het werk: het doet me denken aan zoeken in picarta bestanden, zoals in de catalogus van de KB. Je kunt records dan bewaren (voor de duur van een sessie) of naar jezelf toe laten mailen. In die richting lijkt me deze applicatie wel handig voor bezoekers van onze website: gevonden informatie bewaren. Wordt vervolgd?

Ding# 9: visie op web 2.0

Na ruim een maand stilte op m'n log is het hoog tijd de 'dingen' weer op te pakken!

Mijn berichtenstroom stagneerde bij ding#9: je visie op Web 2.0. Psychologisch bekeken zou je hieruit kunnen afleiden dat ik een visie ontbeer, want anders had ik wel doorgestoomd. Gelukkig gaat het psychisch heel goed met me;) Maar dat ik nog geen vastomlijnde visie heb ontwikkeld over het Web 2.0 gebeuren, klopt wel!

Mijn ervaring is, dat ik het heel leuk vind op deze manier kennis te nemen van de nieuwe webontwikkelingen. Zo was het maken van een weblog iets wat ik 'wel eens ' wilde doen en waar dankzij 23 dingen een aanleiding en assistentie voor was. RSS en Netvibes was compleet iets nieuws en erg handig. Verder heb ik rondgestruind in toepassingen waarvan ik wel eens had gehoord, maar nooit heb opgezocht. Ik ben vooral bezig met het doen, met hoe het werkt en met het ontdekken. Wat de toepassing voor het werk zou kunnen zijn...soms schiet er wel eens iets door me heen maar het moet zich nog ontwikkelen tot echte inzichten Die komen nog wel. En dan komt er een nieuwe posting!

Ding#8

Eerst had ik geen idee wat dit ding nou inhield. Plaatjes bewerken, dat moet toch met photoshop en zo? En wat een vage sites, wat is nou de bedoeling? Nadat ik het even had laten liggen en een tijdje later het ding weer oppakte, viel het kwartje. Dit gaat over spelen, grapjes maken. Ik heb wat gesnuffeld en uitgeprobeerd en heb ervaren dat generators een vast thema hebben waarmee kunt spelen. Je kunt bijvoorbeeld je eigen delfts blauw bordje samenstellen, teksten en knopjes maken, Confucius iets laten zeggen of een Harry Potter personage in elkaar knutselen. Bij sommige generators kun je een eigen foto invoegen of bewerken, zoals een perspasje maken of een Andy Warhol effect op een foto loslaten. Ik vond het geinig om te doen. En wat voor nut dit ding heeft? Ik denk niet dat de web 2.0 generatie de hele dag hiermee zit te spelen, maar het is bijvoorbeeld wel een leuk ding om een website speels te houden.

Ding # 6

Ding zes is toch gelukt en weet je wat: het lag niet aan mij, maar aan de afbeelding die ik wilde uploaden! Blijkbaar had ik net een afbeelding gekozen waarmee iets mis was: kijk maar naar het vorige bericht. En wanneer ik die afbeelding (die je dus niet kan zien) opsloeg op m'n computer, verscheen alleen maar een wit beeld. Oke, het was dan ook een sneeuwlandschap, maar wel een met Bjork erin: de IJslandse zangeres. Ik vond het een heel mooi beeld en eigenlijk nog steeds het leukste plaatje wat ik ben tegengekomen op flickr, dus kopieer deze link even en neem alsnog een kijkje:

http://www.flickr.com/photos/arquivofotograficodacarol/232726918

(html-en lukt nog niet helemaal)

De afbeelding die wel meewerkte, zie je aan het begin van dit bericht. Het is Zita Swoon tijdens hun straatoptreden voor het Music for Life event van Studio Brussel, dat is wat bij ons Serious Request op 3 fm is!

Ding 6 (a): flickr

Vanmiddag heb ik had rondgehangen op flickr. Mijn eerste ervaring is dat er zoveel duizenden (amateur) foto's opstaan dat er een hoop ruis zit bij een zoekopdracht. Of anders gezegd: veel treffers die me niet zo bekoren en/of die niet weergeven wat ik zoek.

Zo begon ik met zoeken naar vliegtuigen, gewoon wat leuke boeings. Zoekwoord: Airplanes. Dan krijg je gevechtsvliegtuigen, papieren vliegtuigjes, kinderen die naar vliegtuigen kijken, uitzicht vanuit het vliegtuigraam, Jefferson Airplane etc. Een mooie foto van een boeing was nog ver te zoeken. Dus ging ik gericht een vliegtuig uit Jordanië zoeken (die zijn namelijk heel mooi) via jordanair. Kreeg ik sportschoenen! (Van Michael Jordan, de basketballer). Verder gezocht op boeings, dat ging beter. En groepen gezocht die zich bezig hielden met vliegtuigen. Zo heb je een Heathrow spotters club op flickr. In die hoek moet je het zoeken. Het viel me op dat er een verschil zit tussen vrij zoeken en zoeken op tags: het laatste levert betere resultaten op. Het zal er ook wel aan liggen wat je zoekt. Maar als ik een lezing zou maken over vliegtuigen zou ik op dit moment geen flickr gebruiken. Misschien wat meer trainen.

Ik wel wel een plaatje gevonden dat ik op m'n log wil publiceren, maar dat lukte niet! Ik heb de url gekopieerd naar afbeelingen toevoegen, die geupload en toen was het gereed voor publicatie. Maar het verschijnt niet in m'n bericht. Nu gebruik ik firefox en ik ontdekte dat er met internet explorer wel een afbeeldingenvak verschijnt maar ook zonder afbeelding (alleen zo'n rood kruisje). Volgens mij doe ik het goed dus ik snap het niet. Wie heeft raad?

Ophelia komt naar Amsterdam!

Belangrijk nieuws voor iedereen die de Ophelia van Millais eens live wilt zien: ze komt naar Amsterdam! Op dit moment is in Ophelia's thuisbasis de Tate Gallery in Londen een grote tentoonstelling gewijd aan Millais en deze komt volgend jaar naar het van Gogh museum. Van 15 februari tot en met 18 mei, ik zet het vast in m'n agenda. Kan ik eindelijk een ophelia-poster kopen, hoera! En ze zal t.z.t. wel op alle reclameborden van de Nederlandse stations voorbij drijven

Nu nog hoe ik dit te weten ben gekomen: stomtoevallig via flickr. Echt stomtoevallig! Ik was aan het rondsnuffelen zonder al te veel bevredigend resultaat (zal ik in de volgende post uitgebreider vertellen) en tikte eens 'ophelia' in. Het zag er niet veelbelovend uit (vooral veel poezen, mensen en vage dingen) maar er zat ook een foto tussen van het affiche in Londen. Dus surfte ik naar de website van de Tate Gallery en zo kwam ik het te weten. Tss, waar 23 dingen niet goed voor zijn...

Ding 4: RSS

Nog nooit had ik gehoord van RSS, maar het is makkelijk. Het account aanmaken bij netvibes ging gesmeerd en rss-feeds toevoegen is ook niet moeilijk: rechtermuisknop, snelkoppeling kopieren en plakken en voilà.
Wat me wel opviel is dat er verschillende dingen kunnen gebeuren wanneer je zo'n rss-icoontje aanklikt (met je linkermuisknop). Ik dacht namelijk dat je op die manier misschien met je snelkoppeling in netvibes kon komen, maar dat ging niet. Eén keer leek het erop, maar toen ging de koppeling zoeken in de bookmarks en dat was volgens juist niet de bedoeling van RSS! (nu schiet me te binnen dat je vast netvibes misschien gebookmarked zou kunnen hebben, maar als je op een andere computer zit?) Een andere keer kwam er nadere uitleg over RSS en een derde keer werd je naar een nieuw scherm geleid waaruit je kon kiezen uit de verschillende feeds. Apart!

In het 'dossier RSS' van computer in de klas werd het principe als volgt uitgelegd: om de aanbiedingen van de slagers te weten te komen kun je al die slagers aflopen (of alle websites bekijken) maar je kunt ook ervoor zorgen dat de aanbiedingen in de bus vallen (in je netvibes account). Leuk voorbeeld, maar volgens mij werkt het in de praktijk juist niet zo. Op de websites van de supermarkten waar ik kom, kun je je aanmelden voor de email met alle aanbiedingen en is er geen rss-functie. Is het voorbeeld dus haar tijd vooruit??

In ieder geval: nu nog ding 5. Ik weet niet of ik er vanmiddag nog aan toe kom, maar voor volgende week moet het zeker lukken. Ik geloof dat ik bijna op schema lig.

Wie's dat dan?

Het kostte wat moeite het plaatje in de kop te krijgen, maar er komen veel reacties op. Wie is eigenlijk die drijvende deerne in het water, en gaat het wel een beetje met haar? Dat in ieder geval niet, ze is namelijk dood zoals je ziet. Het is zelfs nog dramatischer: ze heeft haarzelf verdronken! En toch is het een heel mooi schilderij, vind ik (ik heb het nog nooit in het echt gezien). Het is gemaakt in 1852 door de Engelsman John Everett Millais. Het is Ophelia, het lief van Hamlet uit het gelijknamige toneelstuk van Shakespeare. Ophelia werd waanzinnig toen Hamlet per ongeluk haar vader vermoordde en verdronk haarzelf.

Ted van Lieshout vertelt in zijn boek 'stil leven' een mooie anekdote over het schilderij. Het meisje dat in bad model had gelegen voor Ophelia, was de echtgenote van een van Millais' vrienden. Ze stierf jong. Haar verdrietige echtgenoot liet in haar kist al zijn liefdesgedichten achter, maar wilde ze na een paar jaar toch weer terug hebben. De kist werd opgegraven en volgens de weduwnaar zag zijn dode lief er nog net zo mooi uit als op de dag dat ze stierf. Dat was negen jaar geleden en het concept invriezen kende men nog niet! Heel romantisch dus.

Wil je trouwens het schilderij zien: het hangt in de Tate Gallery in Londen (maar soms staat het in het depot).

The Black Crowes-Blackberry

In mijn allereerste weblog bericht vertelde ik al dat ik vaak muziekvideo's zoek en bekijk op youtube. Veelal video's van vroeger die nauwelijks meer worden uitgezonden, live optredens bij de grammy's en jools holland en soms kom ik ook videoclips tegen die ik voor het eerst zie! Zo stuitte ik laatst op een hele vrolijke clip van The Black Crowes, die ik jullie niet zal onthouden.

Zo, nu ik dit ook weer onder de knie heb, vind ik dat ik wel genoeg heb gedaan voor vandaag, mijn eerste weblog-dag!

Prijzencircus

Op de weblog van Pieternel (http://pieternel23.blogspot.com/) las ik een berichtje over de ddd (drie dolle dwaze dagen) van de Bijenkorf. Zo was ik een tijdje geleden ter plaatste op de eerste dag van het Prijzencircus van de V&D. Dit bezoek inspireerde mij tot de volgende column:

Prijzencircus

Het is weer prijzencircus bij de V&D en dit brengt het slechtste in de mens naar boven. Graaien en dauwen en dan ook nog klagen over de lange rij bij de kassa.

Het V&D-circus in Rotterdam-centrum ging zaterdag om acht uur van start. Daar was ik niet bij, maar kan me er wat bij voorstellen: bloeddorstige koopjesjagers die zich voor de ingang posteren en naar binnen sjezen of hun levens op het spel staan. Pas om half elf plaatselijke tijd betrad ik de ring. Toen was het al een drukte van jewelste die, in de anderhalf uur dat ik er ronddraafde, alleen maar toenam. Dat toenemen gold trouwens ook voor de temperatuur: het was broeierig warm en de koopjesjagers zweetten er op los, om nog niet te spreken van de rood aangelopen hoofden van het personeel, dat de hele dag dienst draait in deze kakofonie van kooplust!

Ach, het personeel. Het meeste medelijden had ik met de meisjes van de schoenenafdeling. Vrouwen en schoenen, het is een gevaarlijke combinatie. Merkschoenen in prijs verlaagd, op = op? Berg je maar. De tafels waarop de dozen 's ochtends ongetwijfeld keurig waren opgestapeld, zijn een onoverzichtelijke bende. De esprit-laarzen slingeren over en weer en vrouwen dragen armen vol schoenendozen tegelijk naar een veiliger plek. Zo doe ik dat ook. Ik zoek m'n maat, sluip weg met de dozen en zoek een rustig achteraf plekje om te passen. De afgevallen dozen parkeer ik zo goed en zo kwaad het gaat terug op de tafels. De V&D medewerksters verzamelen, ordenen en stapelen aan de lopende band weer op, maar het is onbegonnen werk.

Bij de schoenenafdeling kom ik ook snel de klanten tegen van de ergste soort. Dit zijn de belegen, verzorgd uitziende Bijenkorf-vrouwen die niets liever doen dan zich hautain gedragen. 'Mevrouw, ik heb hier een donkerbruine laars maat 39, waar is de andere?' vraagt zo'n opgedirkte snuit aan een V&D meisje op een toon en met een blik alsof ze persoonlijk de laars heeft verstopt. Na enig zoeken duikt de laars op en kan er een afgemeten bedankje af. In de rij bij de kassa staat nog zo'n type in een duur uitziend tenue. 'Is hier geen opslagdepot voor je aankopen', informeert ze uit de hoogte aan de kassamedewerkers. ' Nou zeg wat onhandig' , zucht ze geirrtieerd. Het stinkt nogal naar gebakken lucht.

De meeste mensen vinden het prijzencircus maar een noodzakelijk kwaad. 'Mama, dit is echt niets voor mij', zucht een tien-jarig jochie vertwijfeld als hij de massa overziet. 'Nee voor mij ook niet', antwoordt ze eerlijk. Het is dat er van die voordelen zijn te halen, anders zouden een hoop mensen thuisblijven. Dat zal zeker gelden voor alle mannen die mee moeten met hun vrouwen. Sommige mannen zien er de lol van in, zoals de twee vrienden zich zich rotlachen terwijl ze de stapels schoenendozen van hun vriendinnen bewaken, die ergens meer aan het verzamelen zijn. Andere mannen verschuilen zich achter een pilaar of staan juist - wezenloos kijkend - verschrikkelijk in de weg. Een andere categorie bezoekers waarover ik me kan verwonderen zijn mensen met kinderwagens en mensen in rolstoelen- en gehandicaptenwagens. Waar hebben ze zin in, in deze menigte!? En dan heb je nog bezoekers die toevallig de V&D binnenliepen en dan pas merken dat ze in het prijzencircus zijn belandt. Wat nu?

Een prijzencircus is een prachtig spektakel. Tenminste: als je niet meegesleept wordt en het geheel met humor kan overzien. Heerlijk om al die mensen te bestuderen. De een graait wat hij kan en andere mensen helpen elkaar een beetje, bijvoorbeeld door te wijzen waar bepaalde producten staan en met elkaar te lachen over de drukte waarvan ze deel uitmaken. Het is bijna een maatschapijstudie. Een cultureel antropoloog kan zijn hart ophalen.

Eerlijk is eerlijk. Toen ik de het prijzencircusboekje vandeweek in de brievenbus vond, dacht ik dat het niet meer van deze tijd was. Het is immers bijna het hele jaar uitverkoop wie gaat er nou speciaal op zoiets af? Massa's mensen waaronder ikzelf. En ik geef toe, ik heb voor mijn doen ook meer uitgegeven dan ik bij een gemiddeld bezoek doe. De V&D draait top omzet en neemt al die gekke klanten op de koop toe. Rode prijzencircustassen kleuren het winkel- en straatbeeld.

Dat valt nog niet mee...

...even een plaatje bij de kop doen. Eerst was mijn plaatje veel te groot dus toen heb ik het in paint bijgeknipt. Tot drie keer toe, want de titel van m'n weblog moest nog wel leesbaar zijn. Nu is het wel redelijk, hoewel er bijvoorbeeld rechts van de kop nog een paar millimeter over is. Als er een makkelijker methode is, hoor ik het graag.

Beter laat dan nooit

Met enige vertraging vanwege mijn vakantie (die direct na de 23 dingen bijeenkomst begon) heb ik dan ook een weblog de lucht in! Hèhè. Nu de rest van de achterstand nog inhalen...

Ik moet even graven wat ik ook alweer allemaal heb gehoord bij de bijeenkomst. Over het geheel genomen was deze heel inspirerend en iedereen was erg enthousiast. En nog steeds natuurlijk! Hoewel ik veel achter de computer zit en qua leeftijd redelijk dicht bij de internetgeneratie zit (want die zal inmiddels wel bestaan?), heb ik veel dingen gehoord waarvan ik totaal geen weet had! RSS? Nooit van gehoord! Photobucket? Nee! Nooit geweten dat je daarin op trefwoord naar afbeeldingen kan zoeken. Flickr kende ik wel van naam, maar dat dit ook zo'n functie had wist ik ook niet. MSN-en en chatten doe ik ook nooit en hyven al helemaal niet.

Youtube ken ik natuurlijk wel, want daar kijk ik altijd muziekvideo's op, aangezien de muziekzenders tegenwoordig bijna geen muziek meer uitzenden (wel realityprogramma's en heel veel reclame).

Het web heeft dus onbeperkte mogelijkheden, zo lijkt het in ieder geval. Vele daarvan zijn heel handig (e-mail, informatie opzoeken en uitwisselen) maar sommige zaken vind ik echt over the top. Dat library thing, wat op het laatst ter sprake kwam, ging echt op mijn lachspieren werken. Je kunt dan de covers van al je boeken aanklikken zodat iedereen kan zien wat je in de boekenkast hebt staan. Nou ja! Ten eerste: hebben mensen niets anders te doen dan hun boekenkast op het web te zetten? (bijvoorbeeld een boek gewoon lezen, of je vrienden opzoeken). Ten tweede kun je dan wel je hele hebben en houden op het web zetten: je postzegelverzameling (dat wordt een hoop geklik), je garderobe (kun je met je collega elke ochtend matching outfits uitzoeken), je cd' s, dvd's, huisdieren, serviesgoed en al je andere verzamelingen. Dit soort webgebruik vind ik webvervuiling. Want weet je hoeveel energie ons gebruik van het web kost? Bijna net zoveel als het luchtverkeer! Dat weet ik ook pas sinds kort, door onderstaand artikel in de spits:

http://www.spitsnet.nl/nieuws.php/2/5745/online/
co2-uitstoot_internet_bijna_net_zo_groot_als_luchtvaart.html?p=home%20top,0

Ik moest meteen hieraan denken tijdens het library thing verhaal. Natuurlijk kunnen we gaan twisten. De een kijkt graag muziekvideo's, de ander doet spelletjes en een derde zet zijn boekenkast op internet. Toch vind ik dat het niet kan.

En dat brengt me bij het volgende: kun je je weblog en gmailaccount ook weer opheffen? Ik wil mijn oefenmateriaal namelijk wel weer uit de lucht halen als het zover is. Gewoon een beetje opruimen. Je gooit huis toch ook je oude papier weg?